Donnerstag, 4. April 2019

Ivan Turgenev. Des Rätsels Lösung.

Wie das Blut, das strömte
zum Herzen in meiner Brust,
so durchdrängte mich
das Leuchten deiner Augen.

Verstehen konnte lange nicht
ich ihre verstummte Sprache.
Ihre Bedeutung suchte ich
mit Wehmut und Bange.

Zweifel verstummten plötzlich,
für immer schwieg die Furcht.
Engel, plötzlich wusste ich alles 
eines durch Glück getränkten Tages.

Übersetzung: Ani Menua.


Разгадка

Как приливала к сердцу
Вся кровь в груди моей,
Когда в меня вперялись
Лучи твоих очей!

Мне долго непонятен
Был их язык немой...
Искал его значенья
Я с страхом и тоской...

Вдруг все сомненья пали
И страх навек затих...
Мой ангел, всё я понял
В один блаженный миг!

Ivan Turgenev 1818-1883


Dienstag, 26. Februar 2019

Hovhannes Tumanian. Vierzeiler.

 ***
Meine Seele ist Zuhause,
Die Ewigkeit ummauert sie:
Über das All herrsche ich,
Wer hat es je gemerkt?

Übersetzung: Ani Menua․

 ***
Հոգիս` տանը հաստատվել,
Տիեզերքն է ողջ պատել.
Տիեզերքի տերն եմ ես,
Ո՞վ է արդյոք նկատել:

                         1917․

 Herz
Nur du kennst zum Himmel den Weg,
Das Rätsel des seligen Lebens,
Du weißt alles vor allen anderen,
Dein Wort ist Gesetz vor allem Gesetz.

Übersetzung: Ani Menua․


 ՍԻ՛ՐՏ
Դու գիտես մենակ ճամփեն երկնքի,
Դու գիտես գաղտնիքն երջանիկ կյանքի,
Դու գիտես ամենն ամենից առաջ,
Քո խոսքն է օրենք ամեն օրենքի:
                                            1922․


Hovhannes Tumanian 1869-1923


Freitag, 1. Februar 2019

Schmetterling.


Mensch: Hallo, Schmetterling!

Der Schmetterling schwieg.

Mensch:         Was machst du?
Schmetterling:  Kannst du, bitte, wieder aufstehen?
Mensch:         Ich? Warum?
Schmetterling:  Du sitzt auf meinem Flügel.
Mensch:         Ich habe ihn nicht bemerkt.

Der Schmetterling schwieg und erhob sich in den Himmel.




Freitag, 11. Januar 2019

Aleksandr Sergeevič Puškin. Ich liebte Sie.

Ich liebte Sie: Die Liebe, könnte sein,
ist noch nicht ganz verglüht in meiner Seel‘.
Doch lassen Sie von ihr sich nicht stören,
betrüben will ich Sie durch nichts.
Ich liebte Sie ganz still, ohne jede Hoffnung,
in Schüchternheit oder Eifersucht mich windend.
Ich liebte Sie so ehrlich, ja so zärtlich
und bitte Gott, ein anderer liebe Sie wie ich.

Übersetzung: Ani Menua


Я вас любил


Я вас любил: любовь еще, быть может,
В душе моей угасла не совсем;
Но пусть она вас больше не тревожит;
Я не хочу печалить вас ничем.
Я вас любил безмолвно, безнадежно,
То робостью, то ревностью томим;
Я вас любил так искренно, так нежно,
Как дай вам бог любимой быть другим.




1799-1837

Sonntag, 2. Dezember 2018

Avetik Isahakian. Irre Nächte.


Irre Nächte,
schlaflose Nächte.
Geliebte, für dich,
verbrannt mit deiner Lieb‘,
mit deiner Sehnsucht Feuer,     
habe ich viel geweint - 
ich habe viel gelitten.
Schlaflose Nächte,
irre Nächte...

Übersetzung: Ani Menua.



ԱՆՏՈՒՆ ԳԻՇԵՐՆԵՐ

Անտուն գիշերնե՜ր,    
Անքուն գիշերնե՜ր,    
Քուրի՛կ, քեզ համար,
Այրված քո սիրով,       
Կարոտիդ հըրով,  
Ես շա՛տ լացեցի,
Ես շա՛տ տանջվեցի - 
Անքուն գիշերնե՜ր,
Անտուն գիշերնե՜ր...

1893



1875-1957

Dienstag, 6. November 2018

Ani Menua. Die Pfeile der Göttin Nike.


Traidor: Warum zerschießt du meinen Körper so plötzlich mit deinen Pfeilen?

Nike: Damit sie durchlöchern deinen Körper und der Spiegel dir zeigt deinen kranken Geist.

Traidor: Mein Geist ist so groß wie die Welt noch nie gesehen.

Nike: Dein löchrig Körper soll dich nun erinnern an deinen ach so großen Geist. Du bist ein Tor, ein Verräter und ein Mörder.

Traidor: Mein Genius wird bald die Welt verändern.

Nike: Du bist ein Kleingeist, der bloß zerstört.

Traidor: Soll ich nun so ewig leben?

Nike: Bis du gebärst über deine schmal gepressten Lippen das Wort „Vergebt!“, ob nun auf dieser oder jener Seite.




Samstag, 15. September 2018

Hamo Sahian. Wenn die Welt die gleiche bleibt.


Wenn du die Welt nicht ändern kannst,
ihre Last deine Mühe nicht mindert,
warum nimmst du ihre Sorgen großen
auf deine kleinen Schultern? 
Wenn sie ihre Tür verschließt,
ihren Kopf an deine Brust nicht legt,
kraftlos ist deinen Ruf zu hören:
Warum plagst du dich,
warum quälst du dich?
Warum spitzt du dir die Ohren,
um jeden ihres Tons zu hören,
um jeden ihres Rats zu fangen,
mit ihr zu fliegen, mit ihr zu fallen,
zu sterben und aufzusteigen?
Warum deine nackten Füße
verschwenden an ihren Steinen,
das Unmögliche, das Unerlaubte wagen,
wenn die Welt die gleiche bleibt
und ihr Leid nicht kleiner wird. 
Und doch, mein Herz,
dir tausend Dank,
dass du selbst
auf diesen Schultern müden
ihr nicht zur Laste fällst.

Übersetzung: Ani Menua.



Եթե աշխարհը նույնն էր մնալու


Եթե աշխարհը նույնն էր մնալու,
Եթե քո ջանքից
Նրա բեռը չէր թեթևանալու,
Էլ ո՞վ էր ասում,
Որ այնքան ծանր հոգսերը նրա
Առնեիր քո թույլ ուսերի վրա։
Եթե քո առաջ դուռ էր փակելու
Եվ չէր դնելու ականջը լանջիդ,
Եվ գլուխ չուներ՝ արձագանքելու
Ամեն մի կանչիդ.
Էլ ինչո՞ւ էիր այդքան թրթռում,
Էլ ինչո՞ւ էիր դու քեզ քրքրում,
Էլ ինչո՞ւ էիր ականջդ սրում,
Որ նրա ամեն շշուկը բռնես,
Որ նրա ամեն խորհուրդն ըմբռնես,
Նրա հետ ընկնես, նրա հետ թռնես,
Մեռնես, համբառնես...
Էլ ինչո՞ւ էիր,
Բոբիկ ոտներդ մաշում քարերին,
Փորձում անհնարն ու անկարելին,
Եթե աշխարհը նույնն էր մնալու,
Եվ ինչ-որ չափով
Չէին մաշվելու հոգսերը նրա։
Բայց էլի, սիրտ իմ,
Շնորհակալ եմ ես հազար անգամ,
Որ գոնե ինքդ բեռ չմնացիր
Աշխարհի հոգնած ուսերի վրա։


1914-1993